Jak wygląda neurorehabilitacja z perspektywy pacjenta, dla którego spektakularnym sukcesem staje się nauka zakładania skarpetek jedną ręką lub pokonanie dwóch stopni schodów? W poruszającej rozmowie z panem Krzysztofem – 14 lat po udarze – rozmawiamy o strachu, poczuciu obcości własnego ciała i trudnych momentach regresu. To niezwykle cenny głos dla każdego terapeuty, pokazujący, jak ogromne znaczenie w procesie powrotu do samodzielności i dawnej tożsamości ma cierpliwość personelu, wsparcie farmakologiczne oraz partnerska relacja, która z czasem przerodziła się w przyjaźń.