Skąd bierze się „wielki przełom” w postępach?
W codziennej nauce uczeń niesłyszący albo słabowidzący potrzebuje przede wszystkim odpowiednio dostosowanego otoczenia. Czasem chodzi o ustawienie ławki tak, żeby dobrze widział twarz nauczyciela. Czasem o powiększenie czcionki w materiale albo opis ilustracji, którą pozostali uczniowie odbierają wzrokowo. Każde z tych rozwiązań odpowiada na inną potrzebę. Razem ułatwiają dziecku aktywne uczestnictwo w lekcji.
Samodzielne przejście korytarzem, wyraźniej wypowiedziane słowo, pierwsza przeczytana linijka tekstu zapisanego brajlem — taki postęp jest zazwyczaj efektem długiej pracy. Specjalista, który wspierał dziecko w dojściu do tego etapu, wie, ile prób i ćwiczeń za nim stoi. Kolejny krok może wymagać innego podejścia, bo sposób wsparcia trzeba na bieżąco dopasowywać do rodzaju trudności i indywidualnych potrzeb ucznia.
Dwa światy, dwa zestawy narzędzi
Surdopedagogika obejmuje edukację i rehabilitację osób z niepełnosprawnością słuchu. Surdopedagog wspiera komunikację ucznia i jego dostęp do informacji. Uczeń niesłyszący lub słabosłyszący może korzystać z aparatu słuchowego albo implantu ślimakowego, posługiwać się mową lub językiem migowym, a podczas rozmowy wspierać odbiór komunikatu obserwowaniem ust, mimiki i twarzy rozmówcy. Sposób komunikacji zależy od konkretnej osoby.
W klasie znaczenie mają także warunki, w których odbywa się rozmowa. Ograniczenie hałasu i pogłosu ułatwia odbiór dźwięku, a dobra widoczność twarzy nauczyciela daje dostęp do dodatkowych wskazówek wzrokowych. Dla ucznia korzystającego z odczytywania mowy z ust jest to szczególnie ważne.
Tyflopedagogika natomiast obejmuje edukację i rehabilitację osób niewidomych i słabowidzących. Uczeń słabowidzący może wykorzystywać zachowane możliwości wzrokowe, wspierając się odpowiednio dobranymi pomocami, natomiast uczeń niewidomy odbiera wiele informacji za pomocą dotyku i słuchu. W zależności od potrzeb może uczyć się brajla, korzystania z programu udźwiękawiającego lub powiększalnika oraz odczytywania tyflografik.
Te dwa obszary wymagają różnych narzędzi, ale łączy je jedna zasada: najpierw trzeba rozpoznać, w jaki sposób konkretna osoba odbiera informacje i funkcjonuje w otoczeniu, a dopiero potem dobrać odpowiednią metodę pracy.
Wiedza, która poszerza nauczycielski warsztat
Chcesz wiedzieć, jak lepiej dopasować komunikację, materiały i organizację zajęć do potrzeb dziecka? Wiedza z surdopedagogiki i tyflopedagogiki poszerzy Twój warsztat i przygotuje Cię do bardziej świadomej pracy z uczniami z niepełnosprawnością słuchu lub wzroku.
W ofercie Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego znajdziesz studia podyplomowe surdopedagogika i tyflopedagogika, które łączą oba obszary w jednym programie. Studiujesz z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, dzięki czemu łatwiej zaplanować naukę obok innych obowiązków.
Kierunek Edukacja: każdy pisze własny scenariusz rozwoju
WSKZ prowadzi obecnie kampanię „Kierunek Edukacja”, która pokazuje, że rozwój zawodowy może przebiegać różnymi drogami. Dla osoby, która dopiero wiąże swoją przyszłość z edukacją, początkiem może być studiowanie pedagogiki i rozwijanie kompetencji potrzebnych do pracy z dziećmi i młodzieżą. Ktoś, kto już pracuje w tym obszarze, może z kolei zdobywać dodatkowe komptencje i przygotowywać się do kolejnych zadań zawodowych.
W ramach akcji część studiów jest objęta rabatem do 15% na pierwsze oraz do 40% na kolejne, tańsze studia podyplomowe. Szczegóły odnośnie kampanii i dostępne programy znajdziesz na studia-pedagogiczne.pl.
