Diagnoza SI u niemowląt

Należy podkreślić, że wszystkie zmysły pojawiają się u dziecka w okresie prenatalnym, jednak przychodząc na świat, dziecko nie ma w pełni rozwiniętej umiejętności odbioru bodźców pojawiających się w otoczeniu. Wynika to z niedojrzałości układu nerwowego. W pierwszych dwunastu miesiącach życia dziecko zaczyna opanowywać szereg umiejętności, które przyczyniają się do rozwoju integracji sensorycznej i pozwalają na lepsze funkcjonowanie. Dziecko w tym czasie zaczyna organizować napięcie mięśniowe, reguluje poziom pobudzenia, ale podejmuje również próby integracji informacji płynących z ciała i grawitacji. W tym wszystkim najważniejsze jest doprowadzenie do sytuacji, w której w odpowiedzi na konkretne bodźce będą pojawiały się adekwatne reakcje adaptacyjne. 
Żeby rozwój integracji sensorycznej u dziecka przebiegał w odpowiedni sposób, należy zatroszczyć się o stymulację wszystkich zmysłów, jednak ze szczególnym uwzględnieniem dotyku, układu przedsionkowego i proprioceptywnego (zmysły bliższe). Należy jednak pamiętać, że w tym wieku nie mówimy o występowaniu u dziecka zaburzeń integracji sensorycznej, a o tym, że mamy do czynienia z ryzykiem trudności w przetwarzaniu sensorycznym lub nieprawidłowych wzorcach regulacji sensorycznej. 
Na samym początku warto zastanowić się nad tym, z jakimi trudnościami zgłaszają się rodzice tak małych dzieci do gabinetu terapeuty integracji sensorycznej. Do najważniejszych należą:

• Trudności z zasypianiem i spaniem – rodzice często opowiadają o tym, że proces zasypiania trwa nawet kilka godzin lub dziecko w nocy budzi się kilka, a nawet kilkanaście razy, a jego sen jest bardzo płytki.
• Wykorzystywanie dużej ­il...