Dołącz do czytelników
Brak wyników

Współpraca z rodzicami

7 listopada 2018

NR 3 (Październik 2018)

Opieka ginekologiczna

0 29

W jakim wieku dziewczyna powinna pójść do ginekologa? W jaki sposób rodzic, opiekun czy terapeuta może pomóc dziewczynce i kobiecie z niepełnosprawnością przygotować się do wizyty i badania ginekologicznego?

Opieka

W jakim wieku dziewczyna powinna pójść do ginekologa? W jaki sposób rodzic, opiekun czy terapeuta może pomóc dziewczynce i kobiecie z niepełnosprawnością przygotować się do wizyty i badania ginekologicznego?

Wizyta i samo badanie ginekologiczne stanowi jedną z najbardziej intymnych procedur medycznych, która u wielu dziewcząt i kobiet, może wywołać uczucie wstydu i zażenowania, a w przypadku dziewcząt/kobiet z niepełnosprawnością, czy to fizyczną, czy intelektualną te uczucia intensyfikują się i powodują lęk i unikanie wizyt. Już sama wizyta bez odpowiedniego przygotowania dziewczynki/kobiety niepełnosprawnej może wywołać u niej wiele zahamowań. Próba ponownego kontaktu z lekarzem ginekologiem może już nigdy nie nastąpić. Intensyfikację lęku przed wizytą u ginekologa nasilają negatywne oceny wizyt przez bliskich kobiety/dziewczynki (mama, siostra oraz inne bliskie i znaczące osoby).

Również wcześniejsze negatywne zachowania bliskich osób, złośliwe komentarze, np. w momencie zauważenia masturbacji, niekorzystnie wpływają na nastawienie do wizyty u lekarza ginekologa. Lęk może być spowodowany również wcześniejszym straszeniem dziewczynki/kobiety wizytą oraz przebiegiem badania. Chociaż pierwsze badanie ginekologiczne powinno być badaniem profilaktycznym, to najczęściej, niestety, do kontaktu z lekarzem ginekologiem kobiety z niepełnosprawnością zmusza znaczne nasilenie się przykrych objawów, takich jak: świąd, upławy, przedłużające się krwawienie, ból podbrzusza.

Nastawienie do wizyty i badania zależy od rodzaju i stopnia niepełnosprawności, wieku, doświadczeń, przygotowania merytorycznego i praktycznego kobiety/dziewczynki oraz problemu, z jakim się zgłosiła. Należy pamiętać o tym, że pierwsze w życiu badanie może stanowić swego rodzaju uraz i rzutować na zachowanie dziewczynki/kobiety w dalszych kontaktach z lekarzem – nie tylko ginekologiem. Z tego powodu szczególnego znaczenia nabiera odpowiednie przygotowanie dziewczynki/kobiety do wizyty u ginekologa i samego badania. Idealnie byłoby, aby pierwsza wizyta była wizytą profilaktyczną, a nie wizytą z jakąkolwiek dolegliwością. Dobrze byłoby zabrać dziewczynkę/kobietę z niepełnosprawnością, zwłaszcza intelektualną na lekcję pokazową do gabinetu ginekologicznego.

W jakim wieku dziewczyna powinna trafić do ginekologa, nawet jeśli nic się nie dzieje?

Odpowiednim momentem, kiedy dziewczynka powinna pójść po raz pierwszy do ginekologa, jest rozpoczęcie miesiączkowania (o ile wcześniej nie miała żadnych problemów związanych ze zdrowiem ginekologicznym). Jest to okres między 8.–9. a 15. rokiem życia (najczęściej 11.–14. rok życia). Ostatecznym i koniecznym momentem pierwszej wizyty w gabinecie ginekologicznym jest moment, kiedy dziewczyna planuje rozpoczęcie współżycia płciowego. 

Są jednak sytuacje, kiedy dojrzewająca dziewczynka powinna skonsultować się z lekarzem ginekologiem, należą do nich:

  • brak miesiączki po 16. roku życia,
  • brak wzrostu i zmian w budowie ciała,
  • zahamowanie dojrzewania płciowego powyżej 4 lat od pierwszych jego objawów,
  • zaburzenia jedzenia: anoreksja, bulimia,
  • występowanie miesiączek częściej niż co 21 dni lub rzadziej niż co 45 dni,
  • miesiączki trwające dłużej niż 7 dni,
  • przewlekłe bóle podbrzusza,
  • obfite miesiączki,
  • bardzo bolesne miesiączki, 
  • występowanie krwawień z pochwy między miesiączkami,
  • wyciek wydzieliny z piersi,
  • ból, pieczenie, świąd w okolicy narządów płciowych, często z towarzyszącymi upławami,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy,
  • trądzik, którego nie można zniwelować zabiegami kosmetycznymi i leczeniem dermatologicznym,
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego.

Inne sytuacje, kiedy koniecznie należy zgłosić się z dziewczynką do ginekologa:

  • gdy rodzice lub opiekunowie zauważą u dziewczynki „sklejenie” warg sromowych,
  • gdy budowa narządów płciowych zewnętrznych dziewczynki jest zdaniem rodziców/opiekunów nieprawidłowa,
  • gdy istnieje podejrzenie, iż dziewczynka mogła włożyć do swojej pochwy jakiś przedmiot,
  • w sytuacji kiedy u dziewczynki rozpoznano choroby pasożytnicze np. owsicę,
  • gdy istnieje podejrzenie, że dziewczynka mogła być ofiarą wykorzystywania seksualnego,
  • kiedy dziewczynka zgłasza bóle lub specyficzne uczucie „mrowienia” w podbrzuszu,
  • gdy rodzice/opiekunowie zauważą objawy urazu narządu rodnego – otarcia, krwiaki, siniaki, bolesność.

W jaki sposób można pomóc przygotować się dziewczynce/kobiecie z niepełnosprawnością do badania ginekologicznego?

  1. Przed badaniem należy...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Terapia Specjalna"
  • Dostęp do wszystkich artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy