Praca z podopiecznym, który mierzy się z traumą

Zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w praktyce terapeutycznej wyróżnia się umownie dwa główne typy traum: traumy przez duże „T” oraz traumy przez małe „t”. Podział ten nie służy wartościowaniu doświadczeń, lecz pomaga lepiej zrozumieć ich charakter i możliwe konsekwencje.

Traumy przez „T”

Odnoszą się do zdarzeń o wysokiej intensywności, które zwykle mają charakter jednorazowy lub krótkotrwały, a ich przebieg jest nagły i nieprzewidywalny. Są to sytuacje, w których dochodzi do realnego lub odczuwanego zagrożenia życia lub zdrowia, własnego lub cudzego, a osoba nie ma możliwości skutecznego działania ani ochrony. Choć wydarzenia te mogą trwać krótko, ich skutki mogą być długofalowe i głęboko zapisane w ciele oraz psychice. Do traum określanych jako traumy przez „T” zalicza się doświadczenia, które pojawiają się bez zapowiedzi, nie dając osobie czasu ani na przygotowanie się, ani uruchomienie skutecznych strategii radzenia sobie. Są to sytuacje zazwyczaj krótkotrwałe, lecz skrajnie obciążające, w których dochodzi do realnego lub subiektywnie odczuwanego zagrożenia życia albo zdrowia własnego lub osób znajdujących się w otoczeniu. Ten typ traumy może wiązać się również z doświadczeniem przemocy o charakterze seksualnym lub z poczuciem bezpośredniego zagrożenia takim nadużyciem. Równie silnym czynnikiem traumatyzującym bywa nagłe otrzymanie informacji o śmierci bliskiej osoby bądź o jej ciężkim wypadku, które burzy poczucie bezpieczeństwa i stabilności świata.

Traumy przez „t”

Dotyczą najczęściej doświadczeń relacyjnyc...