Współpraca z rodzicami uczniów i podopiecznych to temat, który leży na sercu prawdopodobnie każdemu nauczycielowi, opiekunowi czy terapeucie. Jest to szczególnie ważne w momencie pracy zdalnej. Jak zachęcić rodziców do podjęcia działań, które mają pomóc opanować trudne zachowania na terenie domu? Za pomocą jakich mechanizmów wypracować z rodzicem wspólny system pracy?
Dział: Otwarty dostęp
Podczas zajęć dogoterapii wykorzy- stuje się środki masowego przekazu, m.in. internet, telewizję, a także filmy, książki i prasę – jako pomocniczy aspekt w leczeniu lęku przed psami u dzieci. Z jakich elementów warto korzystać na pierwszych sesjach dogoterapeutycznych, aby zmniejszyć lęk?
Czym jest PSR – Podejście Skoncentrowane na Rozwiązaniach? Jak wykorzystać program Kidsʾ Skills – „Dam Radę!” do pracy z dziećmi z ASD, w pracy terapeutycznej? Co takiego proponuje i jak działa ten program, jakich uczy umiejętności?
Dyscypliny nauki i praktyki pedagogicznej, opierając się na wieloletnich doświadczeniach, wypracowały własne procedury oceny poznawanych zjawisk. Na przykład podczas prowadzonej diagnozy logopedycznej istnieje określony sposób postępowania badawczego oparty na danych z obserwacji, wywiadu oraz prób i testów językowych. Na tej podstawie opisuje się umiejętności w tym obszarze oraz przewiduje ich tendencje rozwojowe.
Czas, którego ostatnio doświadczyliśmy i doświadczamy, to czas konfrontacji naszych mechanizmów psychologicznych na wielu płaszczyznach. Podczas szkoleń, które prowadzę, często używam analogii w obszarze kompetencji osobistych, że nasze umiejętności narciarskie sprawdzają się na zakrętach i wybojach, a nie na prostych górkach. Dokładnie teraz też mamy okazję przyjrzeć się reakcjom i mechanizmom naszych dzieci, które doświadczyły nagłej zaskakującej zmiany, oraz samym dzieciom, których nadrzędnym celem rozwojowym jest często poczucie stabilizacji i przewidywalności.
Artykuł prezentuje praktyczne zastosowanie pedagogiki Marii Montessori we wspieraniu dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SPE) w zakresie społeczno- -emocjonalnym w klasach I–III na przykładzie pracy w Chrześcijańskiej Szkole Montessori w Gdańsku. Należy jednocześnie zauważyć, że sposoby pracy z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi zaprezentowane w artykule mogą być zastosowane również w edukacji powszechnej.
W tym artykule chciałabym przybliżyć środowisko i realia, w jakich znajduje się dziecko na Oddziale Intensywnej Terapii Noworodka (ITN). Myślę, że mają one ogromny wpływ na jego późniejsze funkcjonowanie i odnalezienie się w grupie i społeczeństwie. Ponieważ mam możliwość obserwować rozwój pacjentów także w domu, chciałabym podzielić się z Państwem moimi spostrzeżeniami.
Szymon Bończak, zwany Preclem jest fanem motocykli, heavymetalowego zespołu Iron Maiden i horrorów. Wyróżnia go też to, że choruje na rdzeniowy zanik mięśni typu I (SMAI – rzadka choroba genetyczna polegająca na zaniku mięśni i prowadząca do głębokiej niepełnosprawności ruchowej). Szymon ma 14 lat i jest uczniem 5 klasy. Poniżej rozmowa z Preclem o możliwościach poprawy edukacji z punktu widzenia ucznia.
Całe wychowanie współczesne pragnie, by dziecko było wygodne, konsekwentnie krok za krokiem dąży, by uśpić, stłumić, zniszczyć wszystko, co jest wolą i wolnością dziecka, hartem jego ducha, siłą jego dążeń i zamierzeń. Grzeczne, posłuszne, dobre, wygodne, a bez myśli o tym, że będzie bezwolne wewnętrznie i niedołężne życiowo.
Janusz Korczak
„AAC to komunikacja alternatywna, przeznaczona dla osób niemówiących”.
„Wprowadzanie AAC małemu dziecku zahamuje, opóźni rozwój mowy”.
„AAC należy wprowadzać tylko po wyczerpaniu wszystkich możliwości wywołania mowy – jeśli nie przyniosą one pożądanego efektu”.
„Dziecko, któremu wprowadzimy AAC już na pewno nie zacznie mówić – będzie wolało pokazywać obrazki/gesty”.
„Nawet gdy dziecko mówi niewiele, to i tak jest lepsze niż wprowadzenie komunikacji wspomagającej”.
Praca zawodowa to jeden z najtrudniejszych, a zarazem najważniejszych obszarów życia dla osób w spektrum autyzmu. Osoby z zespołem Aspergera (ZA) są grupą niezwykle zaangażowanych, produktywnych i kompetentnych pracowników, jednak ze względu na stereotypy, brak wiedzy wśród pracodawców oraz niedostosowane stanowiska pracy borykają się z ogromnymi trudnościami na rynku pracy. Przejście z etapu edukacji na rynek pracy jest szczególnie trudnym momentem dla osób z ZA, a poszukiwanie pierwszej pracy często wiąże się z silnym stresem.
Dzieci neurotypowe chętnie prezentują otoczeniu swoje możliwości, a przy odrobinie zachęty ze strony dorosłego mogą pięknie rozwinąć swój potencjał w wielu różnych dziedzinach. W przypadku dziecka z całościowymi zaburzeniami rozwoju możemy mieć trudności z utrzymaniem jego motywacji do nauki na poziomie, który jest konieczny, aby odkryć jego prawdziwy potencjał (Schramm 2019). W niniejszym artykule będziemy szukać możliwości rozwijania potencjału dzieci o zaburzonym rozwoju w sprawdzonych technikach motywowania i wzmacniania.