Doświadczenie bycia kobietą jest nie tylko indywidualnym przeżyciem, ale również przedmiotem wielu badań dotyczących społecznych i kulturowych aspektów funkcjonowania kobiet. Kobiecość, przeżycia i potrzeby kobiet z niepełnosprawnością intelektualną są często niezauważane. Nawet w środowiskach feministycznych funkcjonowały stereotypy związane z niepełnosprawnością, które budziły spór z ich postulatami na temat siły i możliwości kobiet. Krzywdzące przekonania i bezradność kobiet z NI może zaś narażać je na przemoc. Jak wspierać kobiety w budowaniu własnej autonomii podczas terapii? Jak pracować z osobami, które dotknęła agresja i zmagają się z traumą?
Dział: Metody terapii
Trening sztuk walki nie tylko podnosi poziom wytrzymałości, szybkości, siły, poprawia elastyczność mięśni, ale ma bardzo korzystny wpływ na kształtowanie u trenującego koordynacji ruchowej, zwinności, skoczności oraz innych cech fizycznych. Tego typu trening ma także duże znaczenie w podniesieniu poziomu pewności siebie ćwiczącego; pomaga w kształtowaniu relacji międzyludzkich w grupie trenujących. Jak wykorzystać go w pracy terapeutycznej z osobami z ASD, aby uzyskać pozytywne efekty?
Stosowana analiza zachowania – czyli SAZ – przez większość znana jest również jako terapia behawioralna. Przez jednych postrzegana jest jako szeroko rozumiana „tresura”, a przez znawców tematu, jako metoda, której skuteczność została potwierdzona naukowo. Są również tacy – najczęściej rodzice – dla których behawioryzm jawi się najczęściej jako przysłowiowa ostatnia deska ratunku. Bo co zrobić, kiedy dziecko łamie sobie ręce w drzwiach lub wkłada dłoń do gardła, boleśnie je rozdrapując? Odpowiedź jest prosta: wybrać terapię, która zapewni maksymalnie efektywną formę pomocy.
Kiedy słyszymy słowo „agresja”, często do głowy przychodzą nam sytuacje, w których ktoś fizycznie ucierpiał na skutek pobicia, oplucia, naruszenia swojej cielesności. Po chwili pojawia się oczywista myśl, że nie chodzi tylko o obszar fizyczny, bo przecież agresja może odbywać się „bezdotykowo”. Może przyjąć formę zastraszania, krzyczenia, przeklinania czy agresywnych spojrzeń. Obserwując dzieci w codziennej pracy, zauważamy ich kłopoty z zachowaniem, w tym agresję i autoagresję. Wśród dzieci, które przejawiają tego typu postawę są te, które rozwijają się w spektrum autyzmu.
Autoagresja jest zjawiskiem, które występuje bardzo często wśród dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną. Zachowania autoagresywne potrafią przybierać różne formy i nieść ze sobą wiele konsekwencji. Wiedza terapeuty, a także baczna obserwacja dziecka i otoczenia pozwalają rozpoznawać takie zachowania oraz podjąć środki zaradcze.
Czym jest mediacja rówieśnicza? Jak mediacja rówieśnicza jest wykorzystywana do pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu? Co takiego wnoszą i jak działają mediacje rówieśnicze?
Potrzeba seksualna jest naturalną potrzebą ludzkiego organizmu. Stawia się ją na równi z zaspokojeniem głodu, pragnienia czy snu. Rozładowanie napięcia jest możliwe wyłącznie poprzez aktywność seksualną. Przysłowiowa „szklanka wody zamiast” czy „idź pobiegaj” nie sprawią, że pragnienie zniknie. W niniejszym artykule postaram się jednak nakreślić możliwości odroczenia, przekierowania aktywności na pewien czas. To bardzo istotne, zwłaszcza u osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną (NI). Wymagają one bowiem większej kontroli oraz wsparcia edukacyjnego dotyczącego konkretnych rozwiązań w sferze intymnej.
Planując proces terapeutyczny dziecka, warto uwzględnić czynniki, które będą mogły ten proces wspomagać i podtrzymywać. Należeć do nich będą m.in. szeroko pojmowane środowisko, jego organizacja, osoby w najbliższym otoczeniu dziecka oraz optymalnie zaplanowane aktywności i zabawy.
„Życia nie da się wyrazić przez stan, lecz przez ruch: jedyne, niewątpliwe zwycięstwo ziarna, w którym drzemie ukryta siła”
(Antoine de Saint-Exupéry)
Metoda Weroniki Sherborne stanowi fundament, na którym opiera się nauczanie. Pomaga w budowaniu relacji dziecko–rodzic zarówno u dzieci zdrowych, jak i z niepełnosprawnościami. Sesje Metody Ruchu Rozwijającego (MRR) opierają się na fizjologicznej potrzebie ruchu, dlatego kojarzą się dzieciom z przyjaznymi i przyjemnymi doświadczeniami, zabawami, a nie z trudną pracą.
„Co my wiemy, to tylko kropelka. Czego nie wiemy, to cały ocean”
Isaac Newton
W dobie internetu możemy spotkać się z takimi teoriami, że trudności w karmieniu są wczesnymi symptomami zaburzeń ze spektrum autyzmu. Czy ten związek faktycznie ma potwierdzenie w badaniach naukowych? Gdzie w pierwszej kolejności udać się z dzieckiem, które przejawia trudności w karmieniu? Jak wyglądają trudności w karmieniu u dzieci z ASD?
Trening Umiejętności Społecznych jest metodą, w której uczeń systematycznie uczy się umiejętności, które pomogą mu sprawnie poruszać się w środowisku przedszkolnym lub szkolnym. Kształtowanie umiejętności opiera się na 4 zasadach: modelowaniu, odgrywaniu ról, informacji zwrotnej oraz generalizacji.