Muzyka pozwala nam usłyszeć to, co wspólne i zrozumiałe – naszą wewnętrzną i komunikatywną muzykalność. Artykuł zawiera przykłady sesji muzykoterapii prowadzonej w duchu podejścia Nordoff Robbins, które ukazują rolę zespołowego tworzenia muzyki w społecznej integracji.
Dział: Metody terapii
Dzieci z autyzmem (ASD, autism spectrum disorder) i zespołem Aspergera rodzą się bez społecznego „systemu nawigacji” umożliwiającego adekwatne funkcjonowanie w otaczającej rzeczywistości. Nie rozumieją konwencji społecznych, mają problemy z obraniem właściwego kierunku w relacji międzyludzkiej. Wymaga się od nich, by poruszały się w świecie rządzonym przez niepisane zasady, które my rozumiemy intuicyjnie, a one muszą uczyć się ich tak, jak my uczymy się matematyki.
Jak budować obszar współpracy w ramach edukacji zdalnej, który nie tylko będzie przysłowiową „kartą pracy” do wypełnienia, ale także warsztatem stymulacyjnym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną z uwzględnieniem ich potrzeb rozwojowych od strony mózgu?
Podczas zajęć dogoterapii wykorzy- stuje się środki masowego przekazu, m.in. internet, telewizję, a także filmy, książki i prasę – jako pomocniczy aspekt w leczeniu lęku przed psami u dzieci. Z jakich elementów warto korzystać na pierwszych sesjach dogoterapeutycznych, aby zmniejszyć lęk?
Kluczowym elementem, jaki należy wziąć pod uwagę podczas nauki nowych umiejętności, jest motywacja podopiecznych. Wykorzystanie motywacji zewnętrznej często bywa niezbędne na początku terapii. Jak zmotywować uczniów i sprawić, żeby nagrody były skuteczne?
„Kiedy (…) ktoś naprawdę cię słyszy i wcale przy tym nie osądza, nie próbuje brać za ciebie odpowiedzialności ani cię kształtować, jest to cholernie dobre uczucie. (…) Kiedy ktoś mnie wysłucha, mogę zobaczyć swój świat w zupełnie nowym świetle i pójść dalej. To zdumiewające, jak na pozór nierozwiązywalne problemy nagle dają się rozwiązać, gdy ktoś cię słucha. I jak chaos, zdawałoby się, nieuleczalny – osiąga względną klarowność, kiedy zostaniemy wysłuchani”
Carl Rogers
Finalizacja danego okresu edukacyjnego czy terapeutycznego niesie za sobą konieczność dokonania dokładnej analizy tego, co wydarzyło się podczas jego trwania. To również moment organizowania spotkań zespołów specjalistów pracujących z danym uczniem oraz aktualizowanie wielospecjalistycznej oceny funkcjonowania ucznia i ewentualne aneksowanie planów terapeutycznych. Czy należy przez to rozumieć poddanie ewaluacji jedynie tych działań podejmowanych przez nauczyciela terapeutę?
Czym jest PSR – Podejście Skoncentrowane na Rozwiązaniach? Jak wykorzystać program Kidsʾ Skills – „Dam Radę!” do pracy z dziećmi z ASD, w pracy terapeutycznej? Co takiego proponuje i jak działa ten program, jakich uczy umiejętności?
Metod pracy w rehabilitacji jest oczywiście całe mnóstwo i jak najbardziej warto znać ich jak najwięcej. W swoim życiu zawodowym miałem okazję uczestniczyć w wielu kursach, szkoleniach czy warsztatach. Jedno mogę powiedzieć na pewno – nie ma jednej dobrej metody w pracy z pacjentami z głęboką niepełnosprawnością fizyczną i umysłową i żadna z metod nie zaspokaja w pełni ich potrzeb, może poza Terapią Bazalną.
Rehabilitacja, zgodnie z definicją WHO, jest przywracaniem człowieka do pełni społeczeństwa. Jeśli weźmiemy pod uwagę osoby z głęboką niepełnosprawnością intelektualną i ruchową, to z góry można założyć, że do pełni społeczeństwa taka osoba nigdy nie powróci. Dlatego w pracy z takimi osobami musimy proces rehabilitacji przedefiniować. Należy zwrócić uwagę na wszystkie ograniczenia, jakie w pracy z osobami z tak głęboką niepełnosprawnością są nieodzowne. Należy zmienić metody pracy, podejście diagnostyczne, cele pracy, a także ocenę efektywności oddziaływań terapeutycznych. Jaka jest zatem specyfika procesu rehabilitacji osób głęboko i wielorako niepełnosprawnych?
Dyscypliny nauki i praktyki pedagogicznej, opierając się na wieloletnich doświadczeniach, wypracowały własne procedury oceny poznawanych zjawisk. Na przykład podczas prowadzonej diagnozy logopedycznej istnieje określony sposób postępowania badawczego oparty na danych z obserwacji, wywiadu oraz prób i testów językowych. Na tej podstawie opisuje się umiejętności w tym obszarze oraz przewiduje ich tendencje rozwojowe.
„To jest kluczowe słowo – «zakładanie kompetencji». Bo my te kompetencje tak naprawdę zabieramy tym dzieciom. To jest przekleństwo. Startujemy z pułapu «On nic nie rozumie. Ona nic nie rozumie». A to jest największy błąd.”
Agnieszka Nantka